Oldtimers, sigaren en rum

Oldtimers, sigaren en rum

Havana

Na een vlucht van ongeveer 3,5 uur landen we om 12:15 uur in Havana. Omdat er geen bussen rijden tussen het vliegveld en de stad nemen we een taxi. Onderweg naar de stad zien we gelijk al overal de grote oude Amerikaanse auto’s rijden! We hebben nog geen overnachting geboekt dus laten we ons afzetten bij een Casa Particular die goed wordt beoordeeld in de Lonely Planet. Helaas blijkt deze Casa vol, maar de behulpzame eigenaresse pakt gelijk de telefoon om een andere Casa voor ons te zoeken. Na een paar minuten worden we door haar achterbuurvrouw opgehaald en lopen we naar een prachtig oud pand waar we een kamer krijgen op de bovenste verdieping.

In Cuba kun je ervoor kiezen om in een staatshotel te overnachten, wat vaak vrij prijzig is, of bij mensen thuis in een Casa Particular. Een Casa Particular is dus eigenlijk een soort Cubaanse AirBnB. Deze Casa’s vind je echt overal en worden gekenmerkt door een blauw (soort van) ankertje bij de deur. Het is lastig om Casa’s van te voren te reserveren, het beste kun je gewoon ergens aankloppen, zoals wij in Havana hebben gedaan. Bij de meeste Casa’s kun je ervoor kiezen of je ontbijt en/of avondeten erbij wilt hebben. Wij kiezen in Havana enkel voor het ontbijt.

In de middag lopen we rond in de wijk Havana Centro, doen we wat boodschappen (water en rum) en gaan we uit eten. Op veel blogs hebben we gelezen dat het eten in Cuba overal hetzelfde is, een stukje vlees met rijst en bonen, onze verwachtingen zijn dus niet hoog. We zijn dan ook blij verrast als we het menu zien in het restaurant bij ons om de hoek en we zijn helemaal blij als het eten geserveerd wordt. Zo goed hebben we in heel Colombia niet gegeten! Sinds 2011 zijn er in Cuba een aantal regels veranderd waardoor private restaurants nu meer dan 12 gasten mogen ontvangen. Hierdoor is de kwaliteit van de restaurants flink verbeterd en ook is het aantal restaurants flink gegroeid. Na het eten drinken we nog een drankje in één van de bars met livemuziek.

Havana Centro, de straat van onze Casa Particular

Havana Vieja

Op de tweede dag in Havana wandelen we, na een heerlijk ontbijt in de Casa, door de wijk met de meeste historische gebouwen en pleinen van Havana, Havana Vieja. Anders dan in de wijk waar wij verblijven zijn in deze wijk de meeste gebouwen gerestaureerd. Ook hier zien we weer overal de oldtimers rijden, die veelal worden ingezet als taxi. Na de lunch drinken we een biertje op een van de mooiste pleinen van Havana, Plaza Vieja. Vervolgens lopen we naar het Museo de la Revolution. Dit museum verteld het verhaal over de revolutie in Cuba. Hoe de plannen voor de revolutie in Mexico worden gesmeed door Fidel Castro en een select groepje volgelingen waaronder broer Raul Castro, Ché Guevara en Camilo Cienfuegos, hoe Cuba stukje bij beetje veroverd werd en over alle hervormingen die na de revolutie zijn doorgevoerd. Vooral in dit laatste deel wordt duidelijk dat je maar één kant van het verhaal te zien krijgt. Als je het museum moet geloven is echt alles verbeterd door de revolutie: de economie, het onderwijs en de gezondheidszorg. Ook wordt nog even duidelijk gemaakt dat al het kwaad uit de VS komt. Zo worden alle terreurdaden van de VS breed uitgemeten en zijn er ten slotte een aantal karikaturen van Amerikaanse ex-presidenten.

Havana Vieja
Catedral de San Cristobal
Kleurrijk Plaza Vieja
Havana Vieja
Een huisgebrouwen biertje op Plaza Vieja
Oldtimer
Havana
Een paar van de vele oldtimers die door de straten van Havana rijden
Het Capitool

Fietsen door Vedado

Na het zien van Havana Vieja en Havana Centro besluiten we een fietstour te boeken door de wijk Vedado. Om hier te komen lopen we eerst 6 kilometer langs de Malecon, de boulevard langs de kust. Vervolgens loodst onze gids Orlando ons drie uur lang langs allerlei interessante plaatsen en verteld leuke verhalen en weetjes over het leven in Cuba.

Als eerst fietsen we door ‘het bos’. Een prachtig stuk natuur midden in Havanna wat een beetje aan zijn lot is overgelaten. Hierdoor oogt het park verwilderd en ligt er veel afval. Als wij er fietsen is het park bijna uitgestorven. Voor de revolutie was het merendeel van de Cubanen Katholiek. Na de revolutie mochten Cubanen echter geen geloof meer hebben. Sinds de jaren ’90 is het wel weer toegestaan om een geloof te hebben en gek genoeg zijn veel Cubanen toen overgestapt op het Santeria geloof, dit geloof stamt af van een Afrikaans geloof. Eén van de rituelen van dit geloof is het offeren van dieren. Hiervoor wordt ‘het bos’ nu vaak gebruikt. Gelukkig hebben wij geen geofferde dieren gezien.

Na ‘het bos’ fietsen we langs de begraafplaats van Havana naar het Plaza de Revolution. Bij de begraafplaats gaan we niet naar binnen omdat er een entree aan toeristen wordt gevraagd maar Orlando verteld bij de ingang een paar grappige weetjes. Ergens op de begraafplaats ligt een vrouw begraven met een pasgeboren kind. Het kind werd ter hoogte van haar benen begraven maar toen later het graf geopend werd lag het kind opeens in haar armen. Veel zwangere Cubanen komen nu naar het graf omdat ze geloven dat het geluk brengt voor moeder en kind. Het bijgeloof gaat zelfs zo ver dat de vrouwen kleine huisjes op de rand van het graf zetten in de hoop dat ze hierdoor ook ooit een mooi huis zullen hebben.

Het Plaza de Revolution is het belangrijkste plein sinds de revolutie. Dit is de plaats waar Fidel Castro zijn ellenlange toespraken hield. Onze gids legt uit dat zeker in de begintijd van de revolutie, de mensen het fantastisch vonden om urenlang naar Fidel Castro te luisteren. Dit gaf het volk het gevoel dat ze samen de revolutie brachten. Op het plein zijn twee grote portretten te zien, één van Ché Guevara en één van Camilo Cienfuegos. Cienfuegos was de man van het volk en een belangrijke strijder tijdens de revolutie. Na de revolutie is hij op mysterieuze wijze om het leven gekomen. Onze gids verteld dat veel Cubanen denken dat hij is omgebracht omdat hij toch wat andere ideeën had over de hervormingen na de revolutie.

Vervolgens fietsen we een stukje door Havana Centro richting de Amerikaanse Ambassade. Hier wordt duidelijk hoe de VS en Cuba elkaar al lange tijd treiteren. Zo heeft de VS aan het gebouw van de ambassade grote schermen gemonteerd waarop ze nieuwsberichten lieten zien. Vanwege de diplomatieke bescherming kon Cuba hier niet veel tegen doen. Of toch wel? Cuba heeft namelijk tientallen vlaggenmasten met zwarte vlaggen laten plaatsen zodat de nieuwsberichten van afstand niet meer zichtbaar waren. Daarnaast werden agenten ingezet om de mensen die toch langs de schermen liepen door te laten lopen. In de buurt van de ambassade mocht je dus niet stilstaan op straat. Verder is er een groot plein aangelegd wat enkel werd gebruikt voor anti VS demonstraties, georganiseerd door de overheid. Hier moest je als inwoner van Havana verplicht heen, anders kon je je baan bij de overheid verliezen. De VS beschuldigd op haar beurt Cuba ervan dat ze de ambassade bestralen met geluidssignalen. Op het moment dat wij er zijn werken er slechts 10 medewerkers omdat het onderzoek naar deze geluidsaanval nog loopt.

De laatste stop met de fietstour is bij een standbeeld van John Lennon. Voor de revolutie waren veel Cubanen, net als de rest van de wereld, fan van de Beatles en de Rolling Stones. Na de revolutie werd deze ‘muziek van het kwaad’ verboden. Stiekem werd er thuis nog steeds naar geluisterd. In de jaren ’90 werd het verbod opgeheven en werd er als goedmaker zelfs een standbeeld van John Lennon geplaatst. Het standbeeld heeft een zonnebril op, welke telkens werd gestolen of omgewisseld voor andere attributen. Daarom staat er nu de gehele dag een vrouw bij het standbeeld die John Lennon zijn bril opzet wanneer iemand met het standbeeld op de foto wil. Helaas hebben wij hier geen foto van…

Na de fietstocht lopen we in ongeveer een uurtje weer terug naar onze Casa. Op het dakterras brengen we de laatste uurtjes van de middag door als echte Cubanen, met Rum en een sigaar voor Mathijs.

De 8 kilometer lange Malecón
Fietsen door ‘het bos’
De gigantische toegangspoort tot de begraafplaats
Plaza de Revolution
Plaza de Revolution, hier hield Fidel Castro zijn ellenlange toespraken
Als echte Nederlanders op de fiets
Een tussenstop in een klein kunstenaarsstraatje
Het plein voor de Amerikaanse ambassade, aan de vlaggenmasten hangen tegenwoordig geen vlaggen meer

Vamos a la Playa

Op onze laatste dag in Havana gaan we, na wederom een heerlijk ontbijt, naar de sigarenfabriek voor een korte rondleiding. Op de locatie die in de Lonely Planet staat blijkt de fabriek al jarenlang niet meer te zitten. Maar zoals overal in Cuba is er altijd wel iemand die hier handel in ziet. Een taxichauffeur staat hier de gehele dag verdwaalde toeristen op te wachten die hij vervolgens naar de nieuwe locatie brengt, een aantal kilometer verderop. In de fabriek krijgen we een korte rondleiding waar de bekendste Cubaanse sigaren (Cohiba, Romeo y Juliet en Montecristo) met de hand gemaakt worden. Wat een vakwerk! Afhankelijk van de grootte van de sigaar en de snelheid van de medewerker kunnen er per dag tot 100 sigaren per persoon per dag geproduceerd worden. De medewerkers mogen zelf zoveel roken als ze willen en dat is goed te ruiken in de fabriek. Na de rondleiding kopen we nog wat sigaren in de winkel en worden we weer teruggebracht naar het centrum. Hier gaan we op zoek naar een mooie cabrio taxi want we gaan vandaag in stijl naar het strand. Al snel hebben we een mooie Ford gevonden en rijden we met wapperende haren naar Playa del Este, net buiten Havana. Het strand behoord zeker niet tot één van de mooiste die we gezien hebben tijdens onze reis maar we kunnen hier gemakkelijk een dag doorbrengen. ’s Avonds gaan we nog lekker uit eten in Havana, drinken nog een (paar) rumcocktails en gaan op tijd naar bed, de wekker gaat om 5:00 uur.

De sigarenfabriek
Medewerkster van de maand

Santiago de Cuba

De volgende ochtend vliegen we om 8:00 uur naar Santiago de Cuba. Omdat Santiogo de Cuba een beetje in een uithoek ligt hebben we gekozen voor een binnenlandse vlucht. Wel wat duurder dan de bus maar ook zeker een stuk comfortabeler. Na anderhalf uur vliegen komen we aan in de op twee na grootste stad van Cuba. Met de taxi rijden we naar het centrum waar we worden afgezet bij een Casa waarmee de taxichauffeur bevriend is. We krijgen de kamer te zien en besluiten hier te blijven. Ook bij deze Casa hebben we weer een heerlijk dakterrasje waar we kunnen zitten. In de middag struinen we een beetje door het centrum, kopen internetkaarten waarmee we in bepaalde parken gebruik kunnen maken van WiFi en kopen bustickets voor de bus richting Baracoa, onze volgende stop.

Baracoa

De volgende ochtend worden we al vroeg naar het busstation gebracht. In ongeveer 6 uur rijden we naar het kustdorp Baracoa. Hier staat al iemand op ons te wachten die ons naar onze Casa brengt. Het aardige vrouwtje van de Casa in Santiago de Cuba heeft namelijk geregeld dat we bij een Casa van kennissen in Baracoa kunnen verblijven, en ook hier hebben we weer een mooi dakterras met uitzicht op zee. In Baracoa zelf is niet gek veel te doen. De sfeer in het dorp doet meer Caribisch aan dan de rest van Cuba. Ook het eten schijnt hier wat exotischer te zijn maar daar merken we weinig van. Omdat er in Baracoa niet veel restaurants zijn besluiten we om beide avonden bij de Casa te eten. Hier krijgen we heerlijke echte Cubaanse maaltijden.

In Baracoa rijden weinig auto’s. In het dorp wordt nog veel gebruik gemaakt van paard en wagen en van fietstaxi’s. We lopen een rondje door het dorp en bakken ’s middags heerlijk op het dakterras. Aan het eind van de middag pakken we nog even een terrasje voor de dagelijkse rumcocktails.

Ontbijt met uitzicht op zee
De kustlijn van Baracoa
Niet echt een strand om je handdoek neer te leggen…
In Baracoa is paard en wagen het meest gebruikte vervoersmiddel
Scheepswrak voor de kust
Het kleine centrum van Baracoa
Baracoa
Ons vervoer naar Santiago de Cuba

Santiago de Cuba

Na twee nachten in Baracoa reizen we weer terug naar Santiago de Cuba. Dit keer niet met de bus maar met een Collectivo, een gedeelde taxi. Bij het kopen van bustickets blijkt de bus alleen ’s middags te vertrekken waarbij je pas in de avond in Santiago de Cuba aankomt. Dit vinden we niet echt handig maar gelukkig worden we bij het busstation aangesproken door een man die nog mensen zoekt voor zijn Collectivo. We mogen mee voor dezelfde prijs als de bus en worden ook nog bij onze Casa opgehaald en gedropt in het centrum van Santiago de Cuba. Scheelt ons toch weer twee ritjes met de taxi van en naar het busstation. We verwachten dat we worden opgehaald met een klein busje en zijn dan ook erg verbaasd als er een oude Cadillac komt voorrijden. Met wat proppen passen alle tassen in de achterbak en nemen we plaats op de achterbank. In totaal zitten we met zijn zevenen (inclusief chauffeur) in de auto, past precies!

Na aankomst in Santiago de Cuba kloppen we weer aan bij de Casa waar we de eerste nacht ook hebben verbleven. Deze Casa zit nu helaas vol maar ze weet nog wel een andere Casa waar we kunnen verblijven. Deze Casa is een stuk minder mooi maar we besluiten er wel te blijven. We hebben geen zin om in de hitte met de zware tassen op zoek te gaan naar een andere Casa en het is toch maar voor één nachtje. ’s Middags kopen we alvast bustickets voor de volgende dag, een nachtbus naar Santa Clara. ’s Avonds gaan we op zoek naar een leuk barretje of café met livemuziek. Na ongeveer een uur lopen door het centrum hebben we nog niks gevonden en besluiten we maar terug te gaan naar de Casa. Toch gek want wij dachten dat juist Santiago de Cuba bekend stond als de stad van de muziek!

De volgende ochtend lopen we een wandelroute door de stad. Het is verschrikkelijk warm en zijn blij als we even kunnen afkoelen op een terras. Na de lunch brengen we nog een bezoek aan een klein museum over 26 juli 1953, de dag van de eerste aanval waarmee de revolutie werd ingezet. Nu is het wachten tot 21:00 uur, dan worden we met de taxi opgepikt en naar het busstation gebracht. Helaas wordt Mathijs voor het eten erg ziek en blijven we nog een nachtje extra in Santiago de Cuba. Het oude vrouwtje van de Casa geeft ons een extra rol WC papier en hoopt dat Mathijs zich snel weer beter voelt. De volgende ochtend gaat het gelukkig weer een stuk beter en koopt Marieke nieuwe tickets voor de nachtbus. Dit keer niet naar Santa Clara maar direct naar Trinidad. Na een hele dag in bed nemen we om 19:30 uur de bus en komen we 12 uur later aan in Trinidad. Ook hier staat al iemand op ons te wachten, het vrouwtje in Santiago de Cuba is ook zo vriendelijk geweest om alvast een mooie Casa voor ons te regelen.

CUBA
Santiago de Cuba
Santiago de Cuba
Uitzicht over de stad
Het centrale plein van Santiago de Cuba
Door de gehele stad vind je nog propoganda voor Fidel Castro
Het gebouw waar de evolutie is begonnen, de kogelgaten zitten nog in de muur

 

2 gedachten over “Oldtimers, sigaren en rum

  1. Dit verslag lijkt wel op een soort van nakomertje. Jullie zijn toch al thuis.
    hoop dat jullie na Cuba nog een mooie tijd hebben gehad, want volgens mij zijn jullie daarna toch nog naar de VS geweest?
    Ik zou zeggen: welkom thuis

    1. Hoi Jan,
      Dankjewel, we zijn inmiddels weer een beetje gewend in Nederland. Dat klopt inderdaad, de laatste verslagen gaan we ook nog online zetten, op die manier kunnen we er een mooi boek of iets dergelijks van maken.
      Groet,
      Marieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *